மாண்டூ³க்ய உபனிஷத்³

மாண்டூ³க்ய உபனிஷத்³ is one of the shortest and most profound Upanishads, traditionally connected with the Atharva Veda. In only twelve mantras it teaches the identity of ஆத்மா and Brahman through the analysis of ஓம் and the four quarters of consciousness: waking, dream, deep sleep, and துரீய.

The text is foundational for Advaita Vedanta, especially through Gaudapada's Karika and Shankara's bhashya. Its opening declares that all this is ஓம், and that the Self is Brahman. It then shows that the waking experiencer, dream experiencer, and deep-sleep experiencer are not the final Self; they are understood through the fourth, which is not a state among states but the non-dual reality.

ஓம் ப॒⁴த்³ரம் கர்ணே॑பி⁴: ஶ்ருணு॒யாம॑ தே³வா: । ப॒⁴த்³ரம் ப॑ஶ்யேமா॒க்ஷபி॒⁴-ர்யஜ॑த்ரா: । ஸ்தி॒²ரைரங்கை᳚³ஸ்துஷ்டு॒வாக்³ம் ஸ॑ஸ்த॒னூபி॑⁴: । வ்யஶே॑ம தே॒³வஹி॑தம்॒ யதா³யு:॑ । ஸ்வ॒ஸ்தி ந॒ இந்த்³ரோ॑ வ்ரு॒த்³த⁴ஶ்ர॑வா: । ஸ்வ॒ஸ்தி ந:॑ பூ॒ஷா வி॒ஶ்வவே॑தா³: । ஸ்வ॒ஸ்தி ந॒ஸ்தார்க்ஷ்யோ॒ அரி॑ஷ்டனேமி: । ஸ்வ॒ஸ்தி நோ॒ ப்³ருஹ॒ஸ்பதி॑-ர்த³தா⁴து ॥
ஓம் ஶாந்தி:॒ ஶாந்தி:॒ ஶாந்தி:॑ ॥

Translation (பா⁴வார்த²):
The peace invocation prays that hearing, sight, limbs, speech, and life remain strong for the pursuit of Brahman.

॥ அத² மாண்டூ³க்யோபனிஷத் ॥

Translation (பா⁴வார்த²):
This title announces the beginning of the Mandukya Upanishad.

ஹரி: ஓம் ।
ஓமித்யேதத³க்ஷரமித³க்³ம் ஸர்வம் தஸ்யோபவ்யாக்²யானம்
பூ⁴தம் ப⁴வத்³ ப⁴விஷ்யதி³தி ஸர்வமோங்கார ஏவ
யச்சான்யத் த்ரிகாலாதீதம் தத³ப்யோங்கார ஏவ ॥ 1 ॥

Translation (பா⁴வார்த²):
The Upanishad declares that Om is all this: past, present, future, and whatever is beyond time.

ஸர்வக்³ம் ஹ்யேதத்³ ப்³ரஹ்மாயமாத்மா ப்³ரஹ்ம ஸோயமாத்மா சதுஷ்பாத் ॥ 2 ॥

Translation (பா⁴வார்த²):
It states the mahavakya: all this is Brahman, and this Self is Brahman, having four quarters.

ஜாக³ரிதஸ்தா²னோ ப³ஹிஷ்ப்ரஜ்ஞ: ஸப்தாங்க³ ஏகோனவிம்ஶதிமுக:²
ஸ்தூ²லபு⁴க்³வைஶ்வானர: ப்ரத²ம: பாத:³ ॥ 3 ॥

Translation (பா⁴வார்த²):
The waking self, Vaishvanara, is outward-knowing, seven-limbed, nineteen-mouthed, and experiences gross objects.

ஸ்வப்னஸ்தா²னோந்த:ப்ரஜ்ஞ: ஸப்தாங்க³ ஏகோனவிம்ஶதிமுக:²
ப்ரவிவிக்தபு⁴க்தைஜஸோ த்³விதீய: பாத:³ ॥ 4 ॥

Translation (பா⁴வார்த²):
The dream self, Taijasa, is inward-knowing, seven-limbed, nineteen-mouthed, and experiences subtle objects.

யத்ர ஸுப்தோ ந கஞ்சன காமம் காமயதே ந கஞ்சன ஸ்வப்னம்
பஶ்யதி தத் ஸுஷுப்தம் । ஸுஷுப்தஸ்தா²ன ஏகீபூ⁴த: ப்ரஜ்ஞானக⁴ன
ஏவானந்த³மயோ ஹ்யானந்த³பு⁴க் சேதோமுக:² ப்ராஜ்ஞஸ்த்ருதீய: பாத:³ ॥ 5 ॥

Translation (பா⁴வார்த²):
Deep sleep is the state where one desires nothing and sees no dream; the experiencer there is Prajna, a mass of undifferentiated awareness and bliss.

ஏஷ ஸர்வேஶ்வர: ஏஷ ஸர்வஜ்ஞ ஏஷோந்தர்யாம்யேஷ யோனி: ஸர்வஸ்ய
ப்ரப⁴வாப்யயௌ ஹி பூ⁴தானாம் ॥ 6 ॥

Translation (பா⁴வார்த²):
Prajna is the Lord of all, knower of all, inner controller, source and dissolution of beings.

நாந்த:ப்ரஜ்ஞம் ந ப³ஹிஷ்ப்ரஜ்ஞம் நோப⁴யத:ப்ரஜ்ஞம் ந ப்ரஜ்ஞானக⁴னம்
ந ப்ரஜ்ஞம் நாப்ரஜ்ஞம் । அத்³ருஷ்டமவ்யவஹார்யமக்³ராஹ்யமலக்ஷணம்
அசிந்த்யமவ்யபதே³ஶ்யமேகாத்மப்ரத்யயஸாரம் ப்ரபஞ்சோபஶமம்
ஶாந்தம் ஶிவமத்³வைதம் சதுர்த²ம் மன்யந்தே ஸ ஆத்மா ஸ விஜ்ஞேய: ॥ 7 ॥

Translation (பா⁴வார்த²):
The fourth is not inward, outward, both, unconscious, or ordinary cognition; it is unseen, ungraspable, unthinkable, indescribable, peaceful, auspicious, and non-dual.

ஸோயமாத்மாத்⁴யக்ஷரமோங்காரோதி⁴மாத்ரம் பாதா³ மாத்ரா மாத்ராஶ்ச பாதா³
அகார உகாரோ மகார இதி ॥ 8 ॥

Translation (பா⁴வார்த²):
The same Self is Om with respect to sound, and its quarters are the matras A, U, and M.

ஜாக³ரிதஸ்தா²னோ வைஶ்வானரோகார: ப்ரத²மா மாத்ராப்தேராதி³மத்த்வாத்³
வாப்னோதி ஹ வை ஸர்வான் காமானாதி³ஶ்ச ப⁴வதி ய ஏவம் வேத³ ॥ 9 ॥

Translation (பா⁴வார்த²):
A corresponds to the waking Vaishvanara because it is first and all-pervading; one who knows this attains desired aims and becomes foremost.

ஸ்வப்னஸ்தா²னஸ்தைஜஸ உகாரோ த்³விதீயா மாத்ரோத்கர்ஷாத்
உப⁴யத்வாத்³வோத்கர்ஷதி ஹ வை ஜ்ஞானஸந்ததிம் ஸமானஶ்ச ப⁴வதி
நாஸ்யாப்³ரஹ்மவித்குலே ப⁴வதி ய ஏவம் வேத³ ॥ 1௦ ॥

Translation (பா⁴வார்த²):
U corresponds to Taijasa because of elevation and intermediacy; one who knows this raises the stream of knowledge and becomes balanced.

ஸுஷுப்தஸ்தா²ன: ப்ராஜ்ஞோ மகாரஸ்த்ருதீயா மாத்ரா மிதேரபீதேர்வா
மினோதி ஹ வா இத³ம் ஸர்வமபீதிஶ்ச ப⁴வதி ய ஏவம் வேத³ ॥ 11 ॥

Translation (பா⁴வார்த²):
M corresponds to Prajna because of measure and absorption; one who knows this measures all and gathers all into himself.

அமாத்ரஶ்சதுர்தோ²வ்யவஹார்ய: ப்ரபஞ்சோபஶம: ஶிவோத்³வைத
ஏவமோங்கார ஆத்மைவ ஸம்விஶத்யாத்மனாத்மானம் ய ஏவம் வேத³ ॥ 12 ॥

Translation (பா⁴வார்த²):
The soundless fourth is beyond practical dealings, the cessation of phenomena, auspicious and non-dual; Om is the Self, and the knower enters the Self by the Self.

॥ இதி மாண்டூ³க்யோபனிஷத் ஸமாப்தா ॥

Translation (பா⁴வார்த²):
The final closing completes the Upanishadic recitation.

Browse Related Categories: